Geschiedenis

Op de schrikkeldag van 1980 (echt waar!) vond de eerste bijeenkomst van de RKJ Utrecht plaats. Wat was daaraan voorafgegaan?

Vanuit de gedachte: “Geloven doe je niet in je eentje”, voelden katholieke jongeren in die jaren, waarin de ontkerkelijking nogal heftig was en geloven absoluut niet “in”, de behoefte elkaar te ontmoeten, om zich te verdiepen in het geloof, maar ook voor gezelligheid en ontspanning in een katholieke sfeer. Zodoende organiseerde de WKJ landelijke katholieke jongerendagen en van daaruit werden regionale RKJ’s opgericht. In Utrecht werd het initiatief genomen door Ruud, Toos en Annemiek. De laatste twee waren al een tijdje lid van de RKJ-Leiden. Elke week reden ze met het autootje van Toos naar de Sleutelstad en vaak zelfs twee keer per week (vrijdags voor de lezing, zondags voor de soosavonden). De afstand namen ze voor lief, want het was de moeite dubbel en dwars waard. Ze werden benaderd door Kees Koopman van de WKJ, die altijd actief is geweest in het jongerenwerk en daarin nog steeds succesvol, getuige zijn site van TeenerTime Beverwijk. Er werden plannen gemaakt, jongeren werden aangeschreven en zo vond dus de eerste ontmoeting plaats in de huiskamer van de ouders van Annemiek. De eerste geestelijk leidsman was de sympathieke eerwaarde heer Van der Valk.

Na een jaar werd de huiskamer te klein, of er waren te veel leden, het is maar hoe je het bekijkt, en verkaste de club naar de hal van een rozenkas, eigendom van twee broers van Toos. Het bestuur had echt zijn best gedaan: met een groot gordijn aan een rail, tafels, stoelen en een eigen servies leek het heel aardig te worden. Maar helaas had men het geluid van de turbines onderschat en gingen de sprekers schor weer naar huis. Na enig gezoek kwam de groep terecht bij pastoor Mensink, die sindsdien en tot op heden de geestelijk leidsman van de groep is. Tot een paar jaar terug – toen het Leerhuis nog niet bestond – werden de lezingen gehouden in de koffiekamer van de pastorie.

De insteek van de RKJ Utrecht is eigenlijk altijd hetzelfde gebleven. Citaat uit een interview met Annemiek: Hoeveel leden we hebben gehad, weet ik niet meer zo precies, maar op een goed momen waren het er meer dan twintig. Met gepaste trots kan ik melden dat we sprekers van naam hebben gehad: kardinaal Simonis, (toen nog) kapelaan Punt en (ook toen nog) kapelaan J. Hendriks. Dat wil niet zeggen dat de andere sprekers minder boeiende zaken te vermelden hadden, maar een paar van die bekende namen… dat heeft toch wel iets, nietwaar? Ik herinner me interessante, leerzame lezingen, gezellige uitjes met elkaar, fanatiek gespeelde volleybalwedstrijden (dat we niet wonnen kwam natuurlijk door het valse spel van de anderen, dat begrijp je), lekkere etentjes, fantastische avonden bij andere jongerengroepen (vooral Amsterdam) en warme vriendschappen.

De groep organiseert nog altijd lezingen, uitjes, etentjes en noem maar op en doet nog altijd mee aan de volleybal- en tegenwoordig ook voetbalwedstrijden en andere landelijke evenementen, zoals de Stille Omgang. In 2003 heeft de RKJ-Utrecht meegedaan aan de organisatie van “Dé Romereis 2003”, toen een drie-, vierjaarlijkse traditie van Studentencatechese Sint Maarten Utrecht”. Meer dan veertig jongeren namen deel aan deze geweldige reis. In de zomer van 2007 nam de RKJ-Utrecht het voortouw. De reis was iets kleiner qua aantal deelnemers – twintig, om precies te zijn -, maar zeker geen minder succes (onvergetelijk… evenals de bedwantsen).

In december 2000 werd het Thomas a Kempis Leerhuis geopend, een initiatief van pastoor Mensink. Dit huis, waar ook vele andere katholieke bijeenkomsten plaatsvinden, is nu het vaste honk geworden van de RKJ-U. Hier vinden de lezingen plaats, evenals (vaak) de befaamde Nieuwjaarsetentjes, waarbij men meestal op de internationale toer gaat – Grieks, Italiaans, oosters – en waarbij de culinaire talenten van de verschillende leden worden getoond en niet zonder succes! Op het moment komen bij iedere lezing zo rond de twintig jongeren bijeen. Het afgelopen jaar waren er eenmaal zelfs vijfentwintig. Een andere maal slechts zeven.

De kinderen van de Annemiek waren lid van de RKJ-U en één ervan zat in het bestuur. De kinderen van Toos zijn lid van de RKJ-Leiden. Dit was dus al de tweede generatie. Wie weet hoeveel generaties de RK Jongerengroep Utrecht nog mag verwelkomen?

Agenda
De eerst volgende avonden:
  • (eind van het seizoen)